Corona

Corona is nog lang niet jarig

“Gefeliciteerd!” Manlief maakt me wakker. Zondag 22 maart. Een dag om nooit te vergeten. Ik heb helemaal geen zin om op te staan, laat staan dat ik me feestelijk voel. Gelukkig denken de kinderen daar anders over. 

Als ik eindelijk naar beneden mag, staat daar de traditionele feesthoed klaar. En een cappuccino mét een hartje. Blijkt er gewoon een barista onder mijn dak te wonen! Puberella is sowieso voor haar doen zo vroeg al vrolijk. Vervolgens komt het een na het andere cadeau op tafel. Ze hebben er werk van gemaakt. Mijn telefoon piept voortdurend. Berichtjes op WhatsApp en Social media. Aandacht genoeg vandaag. Ik ben toch echt jarig. 

Corona is nog lang niet jarig. Vandaag is het ook dag zeven. De week waarin we thuis moeten blijven, afstand moeten nemen. Waarin in Nederland al heel veel gerealiseerd en geregeld is en misschien nog heel veel niet. Wat gaan we nog tegemoet? Zal ons bedrijf dit overleven? Zullen wij het redden? Hoe lang gaat het duren? 

Ik denk er vandaag niet te veel over na. Zeven dagen thuis, zeven dagen alleen ons gezin. Er is opgeruimd, onderwijs gegeven, geschreven en muren geverfd. Kilometers heb ik al gelopen. 

Verbazingwekkend hoe snel we ons hebben aangepast. Hoe goed het gaat met de kinderen die sinds die dag bij elkaar op een kamer willen slapen. 

Mijn nieuwe levensjaar start vandaag. Het is geen feest, dat niet maar  toch voel ik me even gelukkiger dan ooit. 

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *