Inspiratie

Er is altijd licht

Daar staat zij dan, in haar gele jas van hoop.
Haar felrode haarband als een kroon 
die de als een draad gevlochten strengen haar
zorgvuldig in de greep houden.

Sierlijke bewegingen van haar slanke vingers 
illustreren elk door haar zo zorgvuldig uitgekozen woord
dat ze net zo sierlijk uitspreekt
voor ieder die het hoort.

Een jonge vrouw, met een kleur die nog steeds verdeelt, 
noemt alles bij naam, brengt ons hoop, 
nu er zo veel in de wereld speelt. 
Een andere kroon houdt ons allen in de greep
van een om zich heen grijpend virus
dat pijnlijk blootlegt wat al niet normaal was. 
Waarbij politieke belangen, macht en ego ook nu weer de boventoon voeren 
en debat en toenemende waanzin
de gemoederen steeds meer beroeren. 

Die kroon, die greep, dat is er een die leidt
tot veel ziekte, verlies en ongelofelijk veel pijn
waarbij maatregelen nodig zijn 
die ons steeds verder verdelen,
en leiden tot verzet, toenemend geweld 
van hooligans die zich vervelen.

Ons land lijkt meer verscheurd dan ooit,
zo ondermijnend als nu, zag ik het nooit.
Polarisatie, demonstratie, een verdeelde natie, 
een aanval op de democratie,
het probeert ons te splijten, ons en eenieder die
met man en macht werkt om huis en haard te redden,
en alles wat hem lief is te behoeden,
voor groot verlies en schulden,
als erfenis voor onze kinderen,
maar die mogen toch niet bloeden
voor dat wat wij weigeren te zien,
Dat kan niet waar zijn, 
dat hebben ze niet verdiend. 

Ja, het is groter dan wij dachten, 
duurt langer dan wij verwachtten
en vraagt zo ongelofelijk veel.
Tijd om het geschiedenisboek van hun toekomst te herschrijven,
en dat kan, als wij niet blijven
bij oplossingen uit het verleden die niet meer werken, 
alleen omdat wij ons ego willen versterken. 

Tijd om de kroon met trots te dragen, 
te stoppen met klagen, 
nu de wetenschap de viruscode heeft doorbroken,
wij voorzichtig mogen dromen
over een zomer waarin we, hand in hand,  
dansend de straat op mogen gaan.
Nu is het is tijd om op te staan,
te verzoenen én te herstellen,
en vooral onze kinderen te gaan vertellen,
dat hoop en verbondenheid het altijd zal wint
als je met je vuurrode hart verbindt.

Ja, laten we sámen bouwen aan een nieuw normaal,
sámen werken aan het verhaal
dat zij daar, in haar gele jas, op die koude januaridag, al voor zich zag.
Ze zegt het ons daar voor, 
woord voor woord, 
voor ieder die het hoort, 
haar kroon als teken van hoop, 
een teken van licht,
zodat het virus eindelijk zwicht. 

Licht.
Er is altijd licht, als wij het willen zien, 
er is altijd licht, als wij de moed hebben het te zijn. 

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *