Gezin en zo

Ik bepaal zelf of ik vaccineer. Of niet?

De herhaalde oproep voor de 9-jaarsprik voor zoonlief ligt op de mat. “Het is onze laatste kans” staat er in nettere bewoordingen. Wat gaan we doen? We gaan op zoek naar informatie en weten het niet meer zeker. 

De vaccinatiegraad daalt. De staatsecretaris maakt zich zorgen en vraagt Bol.com anti-vaccinatieboeken minder prominent te etaleren. Het antwoord van Bol is helder: de klant betaalt dus het algoritme bepaalt.  Kan ik zeker volgen.

Het baart mij zorgen. Waar stopt dit? Hoe zit het met ons zelfbeschikkingsrecht, artikel 2 in onze grondwet. Wie bepaalt welke informatie ik mag vinden? 

Ik zie petities langskomen voor vaccinatieplicht. En de oproep om niet-gevaccineerden te weigeren bij kinderdagverblijven, scholen of openbare ruimtes. 

Lastige afwegingen. Zeker voor ouders. Een onderwerp dat snel leidt tot felle discussies. Ik ben er ook niet uit maar hecht wel heel veel waarde aan zelfbeschikking en het nemen van eigen verantwoordelijkheid. Het kunnen beschikken over alle informatie.  

De datum voor de vaccinatie komt dichterbij. Kan zoonlief de toegang tot school worden geweigerd? Vormt hij een risico? Loopt hij risico? We wegen af. Het risico voor anderen is voor ons doorslaggevend. En dit vaccin bestaat al lang, het zal vast veilig zijn. Toch?

En daar zit de crux voor veel ouders. 

We weten HET niet meer. 

We worden continu geconfronteerd met nieuws, foto’s en berichten over vaccinaties. Veel berichten spelen in op angst. Schade en risico als je het niet doet of als je het juist wel doet. 

We vertrouwen HET niet meer. 

Softenon, lekkende borstprotheses, ondeugdelijke bekkenbodemmatjes. Het kwam allemaal gewoon door de keuring of informatie werd bewust achtergehouden. Het zit in ons geheugen en maakt ons bang.

We vertrouwen HEN niet meer. 

Zeker farmaceuten hebben grote economische belangen. Gaat de snelheid waarmee sommige vaccinaties op de markt komen ten koste van de zorgvuldigheid?  

Ons vertrouwen wankelt, we maken ons zorgen maar we weten het ook gewoon niet meer zeker of zeker niet meer. 

Daar ligt volgens mij een oplossing voor Blokhuis. Verstop geen informatie en kom niet zomaar aan ons zelfbeschikkingsrecht. Maar herstel het vertrouwen en zorg ervoor dat (keurende) instanties nooitmaar dan ook nooit meer kunnen falen. Zodat het middel zeker nooit erger is dan de kwaal. 

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *