Alledaagse dingen,  Gezin en zo,  Verbazing

Ilse en andere clichés

Ilse managet de boel thuis én op haar werk. Helemaal blij word ik als ik haar eindelijk ontmoet. De nieuwe supermarktmanager van onze grootgrutter is een vrouw. 

Dát heeft de marketeer slim bedacht. Meeliften op de strijd om meer gelijkheid tussen vrouwen en mannen. Jammer dat de rest van de reclame uitblinkt in clichés. De vriend van Ilse lijkt een kluns die weinig in huis doet en als het dan zijn beurt is om te koken, presenteert hij een diepvriespizza. Ilse daarentegen werkt én rent zich rot en lost uiteindelijk alles multitaskend op. Om vervolgens op haar werk van een man te horen dat hij wel weet waar alles staat.

Ik ben ook een Ilse. Ik manage thuis de boel én binnen ons bedrijf. Mijn man is zeer zeker geen kluns en we hebben de taken eerlijk verdeeld. Hij het vuilnis en de tuin, ik de strijk en de badkamer. Toch krijg ik de vragen. Vooral van vrouwen. “Hoe doe jij dat nu met de kinderen?”  Of “hoeveel uur werk jij?” Aan hem vragen ze dat nooit. Nog bonter maakt de belastinginspecteur het als ze in twijfel trekt of ik wel evenveel werk omdat ik tussendoor 2 kinderen op de wereld zet. Terwijl ik tijdens de weeënstorm de Btw-aangifte doe terwijl manlief het huis dweilt.  

Zelfs onze dochter doet een duit in het zakje. Op weg naar een vriendin lees ik haar app. 

“Mam! Je bent nog geen twee uur weg en ik ben nu al doorgedraaid!” Manlief maakt blijkbaar bruschetta als hoofdgerecht. “Kinderverwaarlozing! En waar zijn mijn hockeyschoenen?????”

Snel zet ik mijn telefoon uit. Zelfs als je uit de traditionele rolverdeling bent gestapt, duwen anderen je er direct weer in. 

Misschien is dat wel het probleem. We worden zo geprogrammeerd, eigenlijk al vanaf onze geboorte. Rolbevestigende stereotypes vliegen de hele dag op ons af via de media en zelfs in de literatuur. Prima idee om speelgoedfolders aan te passen. Weg met dat blonde meisje met strijkijzer. Welkom Ninja-vrouw. 

Een genderneutrale toilet is niet de oplossing. Ik wil niet zien hoe een man staat te plassen.  Thuis niet en ergens anders al helemaal niet. Meer gelijkheid? Bouw meer damestoiletten, daar hebben we wat aan. 

Zelf heb ik ook nog wel wat te doen. Als ik na twee dagen thuis kom, hangen hemden klaar om te strijken en zijn de hockeyschoenen nog steeds kwijt. Het eten staat wel klaar. 

Pizza!

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *