Corona,  Rouwen en verlies

In de hemel is geen Corona

Mijn vader is in de hemel. Vandaag twee jaar. Daar is gelukkig geen Corona. Wel is het erg druk bij de hemelpoort;  te veel mensen komen er tegelijk aan. 

Ergens ben ik heel blij dat mijn vader dit alles niet hoeft mee te maken. Hij zou het nuchter doorstaan. Al het nieuws zou hij volgen en zich tegelijkertijd niet laten verstoren. Voor niets en niemand bang. Zijn kleinkinderen niet mogen zien, dan zou hem nog het meest raken. 

Mijn vader. Altijd hard gewerkt en heel wat meegemaakt. Zat in de oorlog ook in isolatie; drie maanden lang zelfs. Met heel veel Maastrichtenaren wekenlang dag en nacht in de kazematten.  Niks 1,5 meter, 1,5 cm zul je bedoelen. Er was niets om te hamsteren en toiletpapier was zeker op de bon, als het er al was. En klagen? Dat heeft hij nooit gedaan. Niks bij de pakken neerzitten, door zul je gaan.  

Ik ben nog steeds dankbaar dat wij bij zijn laatste uren konden zijn. Dat we een mooie uitvaart mochten verzorgen. Helaas is dat velen nu niet gegund. Ik brand vandaag de kaars voor mijn vader én voor hen die hun dierbare zo moeten verliezen. 

Mijn vader, altijd in voor een goede grap. Hij zal ze daarboven vast amuseren. Wat ben ik trots dat ik iets op hem lijk. 

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *