Alledaagse dingen,  Gezin en zo

Kennis is macht

Thuis vraagt manlief mij regelmatig om digitale ondersteuning. Hoe het licht uitgaat, de muziek juist aan of wat de melding op de espressomachine betekent. Dat geeft mij een zekere machtspositie waar ik graag gebruik van maak. Manlief slaap er overigens geen nacht minder om. Maar dan gaat het mis. Ik die altijd rechts onze wijk uitrijd, zie politie staan en nieuwsgierig als ik ben, draai ik een keer linksom. Zo de politiefuik in. Verkeerscontrole

Het begin is goed: ik kan mijn rijbewijs laten zien, zat niet te bellen, mijn knipperlichten, dimlichten en zelfs de mistlamp kan ik aanzetten en ze doen het ook nog. Dat ik mijn kentekenbewijs niet op zak heb, wordt me vergeven. 

Manlief komt ondertussen polshoogte nemen. Dan krijg ik de vraag de motorkap te openen. Het zweet breekt me uit. Waar zit die knop? De jonge agent wijst behulpzaam op een hendel. Ik trek er tevergeefs aan. Er gebeurt niks. Ik moet manlief om hulp vragen.

De rollen zijn voorgoed omgedraaid. 

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *