Gezin en zo

Mijn Puberella

Ruim anderhalf jaar woont ze nu bij ons. Puberella met haar lange haren, dito benen en donkere ogen. Op een avond bracht ik ons dochtertje naar bed; de ochtend erna vonden we deze puber terug. We zijn er nog steeds niet aan gewend.

Ze denkt dat ik, omdat ik vanuit huis werk, altijd direct én nú beschikbaar ben. Net als mijn laptop, mijn badjas, mijn Netflixaccount, mijn handdoek én mijn laatste stuk chocola. 

Lief is ze zeker. Maar soms ook niet, vooral als het maandagochtend is.

 “Opstaan, het is half acht……geweest!”

 “Nee, een halve appel is géén ontbijt.”

“Ik weet ook niet waar je schoenen zijn.”

 “Weet je zeker dat je geen langere sokken aandoet?”

 “Ja, ook al is het bijna licht, je fietslamp moet aan!”

Als Puberella eindelijk naar school fietst, ben ik toe aan koffie, hele sterke koffie. Gelukkig heb ik mijn badjas terug. 

Daar is ze alweer. Nooit op het uur dat je haar verwacht. Zo kan ik toch nooit werken?! Laat staan Grey’s anatomy afkijken.  

“Waarom bel je aan? Je hebt toch een sleutel?”

“Hoe was het… “.

Oh ze is al naar boven. Telefoon uiteraard mee. Stel je voor dat ze een bericht mist in die vijf minuten dat ze niet keek.  

“In Magister staat dat je morgen die opdracht af moet hebben, zou je niet eens beginnen?” 

“Klopt niet? Waarom staat het er dan?“

“Ja schat, mama is inderdaad 100 jaar geleden naar school geweest en snapt er niks van.” 

 “Of ik wil helpen? Tuurlijk schat. Nee, voorzeggen is niet helpen. Pak maar een woordenboek, weet je wat die dingen gekost hebben?”

“Google Translate is geen woordenboek.” 

 “Klopt, ik gebruik de stelling van Pythagoras ook niet maar je moet hem leren. Punt uit.” 

Alhoewel ik er na 33 jaar eindelijk achter kom dat Pythagoras handig is als je de eettafel probeert te verhuizen en je deur te smal is. Grappig trouwens dat ze nog steeds Getal en Ruimte gebruiken. Hoezo vernieuwing in het onderwijs? 

“Kom van de telefoon af. Nu.”

“Mama werkt met haar telefoon, dat is anders.”  

“Het is half tien… geweest! Nu naar boven. Ja, nu!”

“Wat nu weer???”

“Aaah, ik vind jou ook lief”

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *