Om mezelf levend te houden, hield ik van je

“Om mezelf levend te voelen, hield ik van je” van Agne-Henrik Strid gaat over de tocht naar Santiago, de Camino en ook weer niet. Het is vooral de tocht naar jezelf. Een feelgood roman. 

De titel is een zin die binnenkomt. Ik begon aan het boek op advies van een pelgrim met de gedachte dat het over de reis zou gaan. Dat is eigenlijk maar een detail om het verhaal te vertellen. De ik-persoon, Pelle (pelgrim in het Fries!) Jellema, werkt voor de VN in Colombia en is gedesillusioneerd. Zijn werk leidt in zijn ogen tot niets en zijn relatie met de Colombiaanse Esperanza is vooral destructief voor hem. De tocht der tochten moet hem antwoorden geven, zo is zijn idee. Hij gaat op weg. Aan de hand van vooral terugblikken op zijn leven en vooral zijn relaties, zien wij als lezer het patroon ontstaan, Jelle nog lang niet. Ontmoetingen met toevallig op zijn pad verschijnende pelgrims helpen hem verder. Hij neemt het boek van Paulo Coelho mee, verwijst er een paar keer naar maar de spirituele diepgang mis ik in dit verhaal. 

Uiteindelijk komt Jelle erachter dat hij zelf de verkeerde vragen stelt, zijn moeilijke geboorte mogelijk de start was van de ingewikkelde relaties met vrouwen en dat het geluk vaak gewoon thuis ligt of in ieder geval al lang voor je neus staat. En dat klopt dan wel weer als een bus.   

Zeker een lekker leesboek en de rode draad is helder maar oppervlakkig uitgewerkt. Wie op zoek is naar een echt Caminoboek, legt het mogelijk teleurgesteld aan de kant. Wie lekker wil lezen, de sfeer van de Camino en de andere culturen (van Colombia, Friesland, tot Spanje en Portugal) wil proeven, alles verteld vanuit een Nederlands perspectief, zal het zeker aanspreken.

Leuk is de verwijzing van songteksten van vaak bekende nummers, aan het eind van het boek is er de link naar de Spotify-Playlist. Ik heb trouwens niet alle songs in het boek herkend.  Andersom is het nummer van Zucchero waar de titel op is gebaseerd (Menta Y romera), weer niet in de playlist opgenomen. De tekst in het boek klopt trouwens niet geheel met de (Spaanse) versie van Zucchero. 

Het verhaal is opgehangen aan het gedicht van Singer-songwriter Portia Nelson: There is a hole in my sidewalk. 

I walk down the street.
There is a deep hole in the sidewalk.
I fall in.
I am lost… I am helpless.
It isn’t my fault.
It takes forever to find a way out.
I walk down the street.
There is a deep hole in the sidewalk.
I pretend that I don’t see it.
I fall in again.
I can’t believe I am in this same place.
But, it isn’t my fault.
It still takes a long time to get out.
I walk down the same street.
There is a deep hole in the sidewalk.
I see it is there.
I still fall in … it’s a habit … but, my eyes are open.
I know where I am.
It is my fault.
I get out immediately.
I walk down the same street.
There is a deep hole in the sidewalk.
I walk around it.
I walk down another street.

Het boek verscheen vrij recent, februari 2020. Het leven van de auteur Agne-Henrik Strid (overigens een pseudoniem) vertoont verassend veel gelijkenissen met de hoofdpersoon in diens boek.

“Er zijn zeker overeenkomsten tussen mij en de hoofdpersoon Pelle ……, Bovendien, niet geheel toevallig, heet mijn eigen zoontje ook Pelle, wat in het Fries ‘pelgrim’ betekent. Verder lopen feiten en fictie naadloos in elkaar over. Wat feit en wat fictie is, mag de lezer zelf bepalen.”

Boek lezen en bestellen?

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *